Tα Ελληνικά ευρώ φεύγουν στην Βουλγαρία τα Σκόπια την Τουρκία.

Tα Ελληνικά ευρώ φεύγουν στην Βουλγαρία τα Σκόπια την Τουρκία.

ΑΥΤΟΙ ΟΙ ΨΗΦΟΦΟΡΟΙ ΠΗΓΑΙΝΟΥΝ ΓΙΑ ΨΩΝΙΑ ΣΤΑ ΓΥΦΤΙΚΑ, ΟΙ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ, ΔΗΛΑΔΗ ΟΙ ΣΥΓΓΕΝΕΙΣ ΤΟΥΣ,
ΟΙ ΟΜΟΙΟΙ ΤΟΥΣ....

ΔΕΝ ΠΗΓΑΙΝΟΥΝ ΟΙ ΓΝΗΣΙΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ
EINAI XOΡΤΑΤΟΙ,
ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΞΕΛΙΓΩΜΕΝΟΙ...
ΠΗΓΑΙΝΟΥΝ ΝΑ ΨΩΝΙΣΟΥΝ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΑΔΕΛΦΟΥΣ ΤΟΥΣ ,
ΓΙΑ ΝΑ ΤΟΥΣ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΟΥΝ... 

stavretta

******************

 

Tα Ελληνικά ευρώ φεύγουν στην Βουλγαρία τα Σκόπια την Τουρκία.

Πριν από λίγες ημέρες στην ιστοσελίδα elkosmos.gr,
είχε αναρτηθεί ένα κείμενο με τίτλο
"Φτιάξτε το αυτοκίνητο σας στην Βουλγαρία".
Λόγω χαμηλού κόστους των ανταλλακτικών των αυτοκινήτων αλλά και της εργασίας, οι Έλληνες πάνε στην Βουλγαρία
για να επισκευάσουν τα αυτοκίνητα τους.
 Όμως το πρόβλημα είναι γενικότερο εφ' όσον 600.000 Έλληνες πάνε για αγορές σε Βουλγαρία, Σκόπια(;), Τουρκία.
Τα διάφορα προϊόντα ευρείας καταναλώσεως είναι πολύ φθηνότερα από την Ελλάδα και να σημειωθεί εδώ, ότι η βενζίνη στα Σκόπια είναι 0,50 λεπτά φθηνότερη από αυτήν στην χώρα μας.


Το Ελληνικό καταναλωτικό κοινό λόγω της τεράστιας οικονομικής ύφεσης και της ακρίβειας η οποία μαστίζει την Ελληνική αγορά, υποχρεώνεται να καταφύγει εκτός Ελλάδος, για να κάνει τις αγορές του.
Οι Έλληνες καταναλωτές αναγκάζονται να καταφύγουν στις αγορές της Βουλγαρίας, των Σκοπίων, της Τουρκίας, για να ψωνίσουν ρούχα, παπούτσια, τρόφιμα, οικιακά είδη, καύσιμα κλπ.
Ο εμπορικός κόσμος της Β. Ελλάδος βρίσκεται σε απόγνωση. Ιδιαίτερα πλήττονται οι εμπορικές επιχειρήσεις των Σερρών, από την φυγή του καταναλωτικού κοινού στην Βουλγαρία.
Την δυσάρεστη αυτή εκτίμηση για το εμπόριο της Β. Ελλάδος επιβεβαιώνει και ο πρόεδρος του εμπορικού επιμελητηρίου Σερρών και παραθέτει τις επιχειρηματικές δραστηριότητες οι οποίες πλήττονται περισσότερο.
Αναφέρει καταστήματα επίπλων, τροφίμων, μονάδες αλουμινοσιδηροκατασκευών και δομικών υλικών, συνεργεία αυτοκινήτων, πρατήρια υγρών καυσίμων
( στην Ελλάδα πριν από λίγους μήνες είχαν κλείσει περίπου 1.500 βενζινάδικα), ιατρικές και άλλες υπηρεσίες(κομμωτήρια) κλπ.

Το πρόβλημα που αντιμετωπίζουν οι επιχειρήσεις στην Β. Ελλάδα είναι τεράστιο, καθώς στις παραμεθόριες περιοχές 1 στις 4 επιχειρήσεις κλίνει, την ώρα που στα γειτονικά κράτη έχουν μεταφερθεί 1.500 μεταποιητικές επιχειρήσεις.
 Για να μπορέσει η Εθνική Συνομοσπονδία Ελληνικού Εμπορίου να αντιμετωπίσει την καταναλωτική μετανάστευση, αλλά και για να ενισχυθεί το ρεύμα ξένων καταναλωτών προς την χώρα μας και ιδιαίτερα στις παραμεθόριες περιοχές όπου βρίσκονται Ελληνικές εμπορικές αγορές προτείνει στην κυβέρνηση κάποια μέτρα που θα μπορούσε να πάρει για την προσέλκυση καταναλωτών:
Μείωση της φορολογίας όλων των επιχειρήσεων που βρίσκονται σε ακριτικές περιοχές.
Διατήρηση χαμηλών συντελεστών ΦΠΑ και επέκταση του σε όλες τις παραμεθόριες περιοχές.
Άρση όλων των εμποδίων έκδοσης βίζας με παροχή δυνατότητας έκδοσης της με την είσοδο του επισκέπτη στα σύνορα της χώρας.
Αυστηροποίηση ελέγχου σε "μικροπωλητές" από τρίτες χώρες που εγκαθίστανται σε παραμεθόριες περιοχές, όπως και στις οδικές αρτηρίες από τις παραμεθόριες περιοχές προς τα σύνορα, για την αντιμετώπιση του περάσματος λαθραίων εμπορευμάτων.
Όπως προκύπτουν από τα στοιχεία της ΕΣΕΕ και από ακριτικούς εμπορικούς συλλόγους, καταγγέλλεται λαθρεμπόριο 500 εκατ. Ευρώ.
Το πρόβλημα αυτό στις παραμεθόριες περιοχές είναι τεράστιο και μέχρι στιγμής η κυβέρνησης τηρεί σιγή ιχθύος.
 Τι θα πράξει ουδείς γνωρίζει.
Πάντως τα εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ χάνονται από τα Ελληνικά Δημόσια Ταμεία.
Κάθε Σαββατοκύριακο τουριστικά λεωφορεία και δεκάδες Ι.Χ. καταφθάνουν στα Ελληνοβουλγαρικά σύνορα, γεμάτα καταναλωτές οι οποίοι είναι έτοιμοι να αδειάσουν τις αγορές των Βουλγαρικών πόλεων.

Στον μεθοριακό σταθμό του Προμαχώνα γίνεται το αδιαχώρητο. Οι τελωνιακές διατυπώσεις διαρκούν ελάχιστα λεπτά και οι αγορές είναι έτοιμες να υποδεχθούν Έλληνες καταναλωτές. 
Επιγραφές στα Ελληνικά καθοδηγούν τους καταναλωτές για τα ψώνια τους.
Στους εμπορικούς δρόμους δεκάδες καταστήματα τους περιμένουν προσφέροντας σε πολύ χαμηλές τιμές, είδη ένδυσης, υπόδησης, δερμάτινα είδη, τσάντες, αξεσουάρ, καλλυντικά, κοσμήματα και λευκά είδη.
 Η Βουλγαρία έχει γίνει ο παράδεισος του Έλληνα καταναλωτή.
Το ίδιο συμβαίνει και με τις αγορές των Σκοπίων και της Τουρκίας.
Το πρόβλημα στην Ελληνική αγορά εξακολουθεί να υπάρχει.
 Οι έμποροι δεν μειώνουν τις τιμές των κατανοητικών ειδών σε καιρούς μεγάλης ύφεσης της Ελληνικής οικονομίας.
 Θα πρέπει να υπάρξει ένα είδος συμμαχίας μεταξύ των κοινωνικών ομάδων για την ωφέλεια όλων.
Οι δήμοι θα πρέπει να μειώσουν τα δημοτικά τέλη.
Οι ιδιοκτήτες των καταστημάτων θα πρέπει να μειώσουν τα ενοίκια, καθώς επίσης να μειωθεί το κόστος στην ενέργεια.
Να υπάρξει κάποια στοιχειώδης μείωση στον ΦΠΑ και φυσικά
οι επιχειρήσεις να μπορέσουν να μειώσουν το κόστος των καταναλωτικών αγαθών, ώστε οι καταναλωτές να μπορούν να αγοράζουν προϊόντα.
 Με αυτό τον τρόπο θα μπορέσει κάπως να κινηθεί το εμπόριο και να υπάρξει έτσι και κάποια υποψία ανάπτυξης.

Και μέσα σε αυτό το μπάχαλο που επικρατεί στην Ελλάδα με κύρια ευθύνη της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ και με μεγάλη ευθύνη του ίδιου του πρωθυπουργού Γ. Παπανδρέου, ξαναπαρουσιάζονται οι Σκοπιανοί και ούτε λίγο ούτε πολύ ζητούν από την Ευρώπη να μας πτωχεύσει.
Ο προκλητικός υπουργός Οικονομικών των Σκοπίων ζήτησε από την Ευρωπαϊκή Ένωση να ανακηρύξει την χώρα μας σε καθεστώς χρεοκοπίας.
Σύμφωνα λοιπόν με τηλεγράφημα του ειδησεογραφικού πρακτορείου Dow Jones Newswires, ο Ζόραν Σταβρέφσκι παραπονείται στις Ευρωπαϊκές αρχές ότι το κλείσιμο των τελωνειακών σταθμών για όλα τα οχήματα εξαιτίας της απεργίας των Ελλήνων τελωνειακών υπαλλήλων και υποστηρίζει, ότι από την αρχή του χρόνου τα Σκόπια λόγω αυτής της απεργίας έχει απολέσει 15 εκατ. Ευρώ σε τέλη και δασμούς.

Ο σκοπιανός υπουργός οικονομικών υποστηρίζει, ότι οι τελωνιακοί σταθμοί έχουν παραμείνει κλειστοί φέτος συνολικά 80 ημέρες και τα διαφυγόντα κέρδη των Σκοπίων με υπαιτιότητα της Ελλάδος είναι δυσθεώρητα για το μέγεθος της οικονομίας τους. Μεταφέρουμε στο σημείο αυτό την δήλωση του Σκοπιανού υπουργού οικονομικών την οποία έκανε σε ευρωπαίους δημοσιογράφους:
<<Η Ελλάδα βρίσκεται σε ένα χάος και είναι φανερό πως η Ευρώπη έχει αποτύχει έως τώρα να βρει μια καλή λύση>>.
Προσέθεσε ακόμη ότι η χρεοκοπία της Ελλάδος είναι σίγουρη.

Το μόνο που έχουμε να προσθέσουμε είναι, σε τι κατάντια έφερε ο κοινοβουλευτισμός και το πολιτικό σύστημα την πατρίδα μας
ώστε να μας λοιδορούν ακόμη και οι Σκοπιανοί. 
Τι άλλο να πούμε;
Το μόνο που μπορούμε να προσθέσουμε είναι μία ευχή.
 Να ξυπνήσει ο Ελληνικός λαός και να καταργήσει επιτέλους και τα δύο.
Και το υπάρχον πολιτικό σύστημα και τον κοινοβουλευτισμό.

Νίκος Παπαγεωργίου

http://www.elkosmos.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=9355:%CE%B1

*********************

Η επιστολή Βενιζέλου αποκαλύπτει το έγκλημα κατά της κοινωνίας

Η επιστολή Βενιζέλου αποκαλύπτει το έγκλημα κατά της κοινωνίας

VENIZELOS  gap

Ο ΣΑΙΤΑΣ , (EL BEN ZEL) ΜΑΣ ΠΡΟΕΚΥΨΕ...

(stavretta) 

Τώρα καταλαβαίνουμε γιατί ο… καθηγητής, αντιπρόεδρος και τσάρος της οικονομίας κ. Βενιζέλος δεν ήθελε να δημοσιοποιήσει την επιστολή του προς την Κ. Λαγκάρντ στις 27 Σεπτεμβρίου.

 Είναι η επιστολή που του είχε ζητηθεί
 (μαζί μ’ αυτή του πρωθυπουργού)
ως προϋπόθεση να επιστρέψει στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων η τρόικα η οποία είχε φύγει από την Αθήνα.
Τότε θυμίζουμε ο κ. Βενιζέλος επέμενε ότι δεν υπάρχει θέμα με την τρόικα, ότι ήταν προγραμματισμένη να φύγει και να ξαναγυρίσει.
Λίγο μετά βέβαια μετέβη στις ΗΠΑ κι έπεσε γονατιστός ζητώντας την επανέναρξη των διαπραγματεύσεων.

Εν πάση περιπτώσει η επιστολή που δόθηκε στην δημοσιότητα αποκαλύπτει με τον πλέον κυνικό τρόπο ότι ο κ. Βενιζέλος εγκληματεί κατά του ελληνικού λαού, διαλύει μια ολόκληρη κοινωνία και φυσικά διαλύει και το κόμμα του.

Κατ’ αρχάς να ξεκινήσουμε με τα χαριτωμένα.
Ο κ. Βενιζέλος υπογράφει στο τέλος, όχι ως υπουργός ή αντιπρόεδρος αλλά ως… professor.
 Δεν παίζεται ο άνθρωπος, νόμιζε άραγε ότι θα τσιμπήσουν με το “καθηγητής” οι τεχνοκράτες;
Μήπως τους είπε ότι είναι καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου κι ότι η σχέση του με τα οικονομικά είναι όσο αυτή που έχει κι ένας… καθηγητής γυμνασίου;
 Ή μήπως είναι μεγαλομανής και υπογράφει με τον τρόπο αυτό; Εκτός βέβαια κι αν είναι σίγουρος ότι σύντομα δε θα είναι ούτε υπουργός, ούτε αντιπρόεδρος, ούτε βουλευτής, παρά μόνο καθηγητής οπότε, προετοιμάζεται κι ο ίδιος ψυχολογικά.

Στα σοβαρά τώρα. Η επιστολή του κ. Βενιζέλου περιγράφει τις δεσμεύσεις της Ελλάδας προκειμένου να εκταμιευτεί η 6η δόση. Τονίζεται λοιπόν ότι θα προχωρήσουν όλες οι διαρθρωτικές αλλαγές κι ότι θα ψηφιστούν μέχρι το τέλος του Οκτωβρίου για να τηρηθούν οι δημοσιονομικοί στόχοι του 2011 και του 2012 τα εξής μέτρα:

• Μείωση του αφορολογήτου στα 5.000 ευρώ με εξαίρεση ατόμων άνω των 65 και κάτω των 30 ετών.
• Μείωση των συντάξεων άνω των 1.200 ευρώ κατά 20% και κατά 40% για τους συνταξιούχους κάτω 55 ετών με σύνταξη άνω των 1.000 ευρώ. Προαναγγέλλει επίσης “μεταρρύθμιση των επικουρικών συντάξεων” και “σημαντική μείωση” του εφάπαξ.
• Μείωση των μισθών στο Δημόσιο τομέα (στενό και ευρύτερο) κατά μέσο όρο 20% μέσω αλλαγής του μισθολογίου.
• Τοποθέτηση 30.000 εργαζόμενων του Δημοσίου σε εφεδρεία και δέσμευση για επανακαθορισμό ώστε να επιτευχθούν οι στόχοι.
• Έσοδα από τη νομιμοποίηση αυθαίρετων.
• Υπόσχεται επίσης ότι θα επιταχυνθεί η πώληση μεριδίων του Δημοσίου σε επιχειρήσεις και δεσμεύεται ότι θα κλείσουν τα δημοσιονομικά κενά της επόμενης διετίας 2013-2014.

Και τώρα στο ζουμί. Στην επιστολή δεν γίνεται καμία αναφορά στο ζήτημα των κλαδικών συμβάσεων.

Δηλαδή, κανείς δεν του ζήτησε να φέρει στο πολυνομοσχέδιο το περίφημο άρθρο 37 που προκάλεσε τόση ταραχή στην κοινωνία. Ένα άρθρο που ψηφίστηκε και με το οποίο και με τη βούλα επικρατεί ο εργασιακός μεσαίωνας στην Ελλάδα.

Δεν του ζήτησε η κ. Λαγκάρντ να κάνει κάτι τέτοιο.
Ούτε και ο Ματίας Μορς ο επικεφαλής της Τρόικας που σε βαρυσήμαντη συνέντευξη του στην «Καθημερινή»,
  στις 13 Οκτωβρίου, δήλωσε ότι «δεν ζητήσαμε ποτέ την κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων»
 και «ότι η Κυβέρνηση θα πρέπει να ξεκινήσει συζητήσεις με τους κοινωνικούς εταίρους για να δουν τι πρέπει να γίνει, προκειμένου να βελτιωθεί η ανταγωνιστικότητα των επιχειρήσεων και να δημιουργηθούν θέσεις εργασίας».

Κανένας λοιπόν από την τρόικα δεν του είχε ζητήσει να γίνει βασιλικότερος του βασιλέως. 
Με δική του βούληση ο κ. Βενιζέλος
-για να ευχαριστήσει άραγε την τρόικα;
- έφερε το ντροπιαστικό αυτό άρθρο.
Αυτός είναι ο πρωτεργάτης της εργασιακής και μισθολογικής ανατροπής και φυσικά οι τροικάνοι δε θα μπορούσαν να μη δεχθούν το δώρο που τους έκανε ο… συνεργάτης τους.

Ο κ. Προφέσορ θα πρέπει να δώσει λόγο για το έγκλημα κατά της κοινωνίας.

http://www.antinews.gr/2011/10/20/128863/

http://newworldorder-wakeup.blogspot.com/2011/10/blog-post_8750.html

 

Ο ΜΕΓΑΛΟΣ ΧΑΒΑΛΕΣ -O TIΠΟΤΑΚΙΑΣ ΤΟΥΡΚΟΣ

 (ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ) KAI Ο ΓΙΟΥΝΓΚΕΡ

ΣΕ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ  ΣΦΑΛΙΑΡΑΣ...

(stavretta)

 

Το μέλλον των τραπεζών...

Το μέλλον των τραπεζών...

Όταν ο Παν Γκονσένγκ, αντιπρόεδρος της Αγροτικής Τράπεζας της Κίνας παρουσίαζε μέχρι πρότινος τις επιδόσεις της τράπεζας του, είχε κάθε λόγο να είναι αισιόδοξος.

Το ίδιο ανοδικό συναίσθημα κυριαρχούσε και για τους τραπεζικούς κλάδους των άλλων μεγάλων χωρών των BRIC – Βραζιλία, Ρωσία, Ινδία, Κίνα – αλλά κυρίως της Βραζιλίας.

Η χρηματοπιστωτική κρίση που σάρωσε τον κόσμο τα τρία τελευταία χρόνια έχει μετεξελιχθεί σε...κρίση χρέους και πλήττει για δεύτερη φορά τις τράπεζες της Ευρώπης και της Αμερικής.

Στο μεσοδιάστημα όμως οι αποδόσεις των τραπεζών στις οικονομίες BRIC, και ιδίως στη Βραζιλία και την Κίνα, με τις ισχυρές αναπτυξιακές τους τάσεις, έχει πάει από το καλό στο καλύτερο.

Οι εγχώριες τράπεζες έχουν αναπτυχθεί ταχύτατα και οι ξένες τράπεζες – από τη HSBC ως τη Santander και τη Citigroup – που είχαν ήδη στήσει βάσεις από παλαιότερα σε αυτές τις αγορές έσπευδαν να επεκταθούν, όχι μόνο εξαιτίας των ισχυρών αναπτυξιακών προοπτικών τους, αλλά και επειδή – έχοντας επηρεαστεί λιγότερο από την παγκόσμια κρίση – διέθεταν πιο χαλαρά εποπτικά συστήματα, επιτρέποντας μεγαλύτερα περιθώρια κερδοφορίας.

Τώρα όμως φαίνεται ότι οι ισχυρές αναπτυξιακές τάσεις του τραπεζικού κλάδου ίσως και σε αυτές τις χώρες να μην είναι τόσο βιώσιμες.

Η πιστωτική επέκταση στη Βραζιλία

Οι υψηλοί ρυθμοί ανάπτυξης της Βραζιλίας και της Κίνας κατά τα τελευταία 10-15 χρόνια στηρίχθηκαν σε μεγάλο βαθμό στην δραματική επέκταση του τραπεζικού τους τομέα, που με τη σειρά της είχε σε μεγάλο βαθμό να κάνει με ταχείες εξελίξεις σε άλλοτε χαοτικές αγορές δανεισμού.

Στη Βραζιλία οι κρίσιμες αλλαγές έγιναν το 1997, όταν εγκρίθηκε νομοθεσία που επέτρεπε στις τράπεζες να παίρνουν πίσω τα ακίνητα από όσους είχαν κάνει στάση πληρωμών.

 Την ίδια στιγμή η πολιτική τάξη ξεκινούσε μια συστηματική προσπάθεια για να τιθασεύσει τον ανεξέλεγκτο ακόμη τότε πληθωρισμό δημιουργώντας τα περιθώρια για μια σταδιακή μείωση των επιτοκίων.

Έτσι γεννήθηκε η αγορά στεγαστικών δανείων της Βραζιλίας.

Μέσα σε 10 χρόνια, η στεγαστική πίστη στη Βραζιλία ξεκινώντας από το 0% έφτασε στο 17% του χρέους των νοικοκυριών ή στο 4.5% του ΑΕΠ και έγινε βασικός μοχλός ανάπτυξης της οικονομίας.
Με την εμφάνιση μιας σταθερής οικονομικής διαχείρισης, την επίτευξη στερεάς ανάπτυξης, τη δημιουργία μιας νέας μικρομεσαίας τάξης και την αύξηση των μισθών, η Βραζιλία απέκτησε έναν από τους ισχυρότερους χρηματοπιστωτικούς κλάδους των αναδυόμενων αγορών.

Στις αρχές του 1990 ο πληθωρισμός στη Βραζιλία ήταν σε χιλιάδες ποσοστιαίες μονάδες, σήμερα όμως είναι μονοψήφιος.

 Η κεφαλαιακή επάρκεια των τραπεζών της Βραζιλίας είναι από τις υψηλότερες του κόσμου με τον δείκτη Tier 1 να βρίσκεται κατά μέσο όρο στο 17%, ο δε βαθμός κερδοφορίας τους κάνει τις δυτικές τράπεζες να ζηλεύουν.

Κίνα: το μεγαλύτερο χρηματοπιστωτικό σύστημα του κόσμου

Μια ανάλογη ιστορία – με ισχυρότερη την κυβερνητική επιρροή – είχαμε και στην Κίνα.

 Από την πλήρη αφερεγγυότητα προ 10ετίας, το κινεζικό τραπεζικό σύστημα έγινε το μεγαλύτερο χρηματοπιστωτικό σύστημα του κόσμου με διψήφια κερδοφορία και άκρως υγιείς ισολογισμούς.

 Και εδώ τα θεμέλια μπήκαν στα τέλη της δεκαετίας του 1990, όταν το Πεκίνο διέθεσε στις μεγαλύτερες κρατικές τράπεζες του κεφάλαια 100 δις δολαρίων και απάλλαξε τους ισολογισμούς τους από τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια.

 Οι κινήσεις αυτές βοήθησαν στο μετασχηματισμό των προβληματικών … απομειναριών ενός συστήματος κεντρικού σχεδιασμό σε ισχυρές επιχειρήσεις με σαφή εμπορική εστίαση.
Αναζητώντας αποτελεσματικότητα οι κινεζικές τράπεζες έκλεισαν υποκαταστήματα και απέλυσαν χιλιάδες εργαζόμενους.

 Όταν έφτιαξαν νέα γραφεία και εγκατέστησαν μηχανήματα αυτόματων συναλλαγών, άρχισαν να μοιάζουν με τις τράπεζες του αναπτυγμένου κόσμου.

Η αποκορύφωση αυτής της μεταμόρφωσης έγινε με ένα κύμα δημόσιων προσφορών που ξεκίνησε το 2005.

Η κυβέρνηση του Πεκίνου παρέμεινε ο βασικός μέτοχος των τραπεζών αλλά οι δημόσιες προσφορές ενίσχυσαν τη διαφάνεια του συστήματος.Η ανάπτυξη της διαδικτυακής τραπεζικής, των πιστωτικών καρτών και μιας σειράς από επενδυτικά προϊόντα για όσους διαθέτουν αποταμιεύσεις αντανακλά την ένταση του ανταγωνισμού.

 Παρόλα αυτά οι κινεζικές τράπεζες αντλούν ακόμη το 70% της κερδοφορίας τους από τα καθαρά περιθώρια επιτοκίων που τους εξασφαλίζει η κεντρική κυβέρνηση η οποία ορίζει ένα ανώτατο όριο για τα επιτόκια δανεισμού και ένα κατώτατο όριο για τα επιτόκια καταθέσεων – επιτρέποντας έτσι στις τράπεζες να δανείζονται φτηνά και να δανείζουν ακριβά.

 Έτσι τα τρία τελευταία χρόνια είχαμε μια έκρηξη δανεισμού – με το κράτος να χρησιμοποιεί τις τράπεζες σαν ενδιάμεσες προκειμένου να στηρίξει με δημοσιονομικά μέτρα την οικονομία – που θυμίζει πως είναι το κράτος και όχι η αγορά το τελικό αφεντικό των κινεζικών τραπεζών.
Σήμερα α συνολικός δανεισμός στην Κίνα είναι 80% υψηλότερος από ότι πριν την κρίση, σύμφωνα με τα στοιχεία της κεντρικής τράπεζας.

Παρόλα αυτά ο ρυθμός πιστωτικής επέκτασης υπαγορεύεται από τις εντολές της κυβέρνησης.

Και γι’ αυτό μπορεί εύκολα να συρρικνωθεί αν το Πεκίνο το αποφασίσει – έτσι πολλοί επενδυτές αρχίζουν να θεωρούν τις κινέζικες τράπεζες ως εύθραυστους γίγαντες.

Οι πρώτες αποχωρήσεις δυτικών τραπεζών από την Κίνα

Ο οίκος πιστοληπτικής αξιολόγησης Fitch έχει κρούσει ήδη τον κώδωνα του κινδύνου για την Κίνα, προειδοποιώντας ότι το ήμισυ όλων των νέων δανείων που χορηγήθηκαν από το 2008 και εξής, έχει κατευθυνθεί στον κλάδο των ακινήτων που βρίσκεται σε υπερθέρμανση και σε υπερχρεωμένες τοπικές κυβερνήσεις οι οποίες θα δυσκολευτούν πολύ να εξυπηρετήσουν το χρέος τους. «Είναι πολύ πιθανό να δούμε επιδείνωση της ποιότητας των στοιχείων ενεργητικού των κινέζικων τραπεζών στους επόμενους μήνες», επισημαίνει η Τσαρλέν Τσου του Fitch.

«Πόσο σοβαρή μπορεί να είναι αυτή η επιδείνωση και αν θα χρειαστεί ενίσχυση από το κράτος θα το δούμε».
Ενδεικτικό της μείωσης της εμπιστοσύνης των επενδυτών ήταν η πώληση μεριδίου 5% της Κατασκευαστικής Τράπεζες της Κίνας από την Bank of America.

Η Κατασκευαστική Τράπεζα της Κίνας αποτελεί τη δεύτερη σε μέγεθος τράπεζα της Κίνας – και παγκοσμίως.

Πηγές προσκείμενες στη συμφωνία ανέφεραν ότι η Bank of America, προκειμένου να βελτιώσει την εικόνα του προβληματικού ισολογισμού της, αποφάσισε να πουλήσει τις θέσεις της στις περισσότερες κινεζικές κρατικές επιχειρήσεις.

Λίγα χρόνια πριν οι δυτικές επιχειρήσεις συνωστίζονταν για να αγοράσουν κινεζικά περιουσιακά στοιχεία…

Δυσοίωνες προβλέψεις για τη Βραζιλία

Ανάλογες δυσοίωνες προβλέψεις γίνονται και για τη Βραζιλία, της οποίας οι ψηλοί ρυθμοί ανάπτυξης προσγειώθηκαν φέτος σε πιο φυσιολογικά επίπεδα.

Πηγές hedge funds υποστηρίζουν ότι η πιστωτική αγορά της Βραζιλίας κατευθύνεται προς μια κρίση στα πρότυπα της αμερικανικής κρίσης των στεγαστικών δανείων υψηλού κινδύνου. «Διατρέχουμε τον κίνδυνο να περάσουμε από την ανάπτυξη στην ύφεση», έγραψαν τον Ιούλιο οι επικεφαλής του fund Marshall Wace, υποστηρίζοντας ότι η αποπληρωμή των στεγαστικών δανείων απορροφά σήμερα το 28% του διαθέσιμου εισοδήματος των βραζιλιάνικων νοικοκυριών, ενώ ο Αμερικανός καταναλωτής, ακόμα και κατά την κορύφωση της κρίσης των στεγαστικών δανείων υψηλού κινδύνου το 2008, έδινε το 14%.

Οι ίδιοι επισημαίνουν πως οι στάσεις πληρωμών έπιασαν υψηλό 17 μηνών τον Ιούλιο όταν τα δάνεια σε καθυστέρηση άνω των 90 ημερών έφτασαν στο 5.2% έναντι 5.1% τον Ιούνιο.

Το στοιχείο αυτό όμως δεν υποστηρίζουν επαρκώς τη θέση τους, καθώς στην Αμερική πριν την κρίση η αναλογία των δανείων σε καθυστέρηση ξεπερνούσε το 10%.

 Και πολλοί σχολιαστές απορρίπτουν τις συγκρίσεις ανάμεσα στη Βραζιλία και την Αμερική ως απλοϊκές, υποστηρίζοντας ότι η αύξηση στις στάσεις πληρωμών των βραζιλιάνικων νοικοκυριών αποτελεί τμήμα ενός φυσιολογικού πιστωτικού κύκλου, καθώς οι ρυθμοί οικονομικής ανάπτυξης της χώρας μετριάζονται και η κεντρική τράπεζα αυξάνει τα επιτόκια – κατά 175 μονάδες βάσης φέτος – προκειμένου να συγκρατήσει τον πληθωρισμό.

 Οι στάσεις πληρωμών, υποστηρίζουν, βρίσκονται στην πραγματικότητα κάτω από τα υψηλά του 2009 και συμφωνούν με τις βραχυπρόθεσμες τάσεις.
Από την άλλη πλευρά υπάρχουν κι εκείνοι που υποδεικνύουν την πτώση των μετοχών της της Itau, μιας από τις μεγαλύτερες τράπεζες της Βραζιλίας, κατά 33% από τις αρχές του έτους.

 Η πτώση αποδίδεται στις χειρότερες των αναμενόμενων ζημιές των δανείων από τις μικρές επιχειρήσεις, που φόβισαν τους επενδυτές.

 «Θεωρούμε ότι οι Βραζιλιάνοι καταναλωτές που ήδη έχουν υψηλό χρέος είναι ευάλωτοι σε κάθε απροσδόκητο σοκ στη διαθεσιμότητα των πιστώσεων και την ανάπτυξη του εισοδήματος»,

 επισημαίνουν αυτοί οι κύκλοι, ωστόσο «δεν θεωρούμε ότι υπάρχει περίπτωση πιστωτικής φούσκας στη Βραζιλία».
Σε μια ανάλογη μαλακή προσγείωση ελπίζει και η Κίνα.

 Ο Τζιμ Άντος της Mizuho Securities θεωρεί εαυτόν ως τον πιο αρνητικό αναλυτή παγκοσμίως για τις κινεζικές τράπεζες και δεν δίνει καμία σύσταση αγοράς για καμιά τους.

Ακόμη κι αυτός όμως απορρίπτει την ιδέα πως η Κίνα μπορεί να βρίσκεται στο χείλος μιας κρίσης με αφορμή την αγορά στεγαστικών δανείων.

«Το Πεκίνο πρέπει να διατηρήσει την κοινωνική σταθερότητα και αυτός είναι ο βασικός οδηγός για πολλές εξελίξεις που σχετίζονται με τον τραπεζικό τομέα», λέει.

 «Σε περίπτωση ανάγκης θα προχωρήσουν σε μια πολύ … σιωπηλή διάσωση των πιο αδύναμων ιδρυμάτων».

Όποια κι αν είναι η προσγείωση της κινέζικης και της βραζιλιάνικης πιστωτικής επέκτασης πάντως, κάθε επιβράδυνση στη Βραζιλία ή την Κίνα προβληματίζει τις δυτικές τράπεζες που αναζητούσαν έδαφος στις αναδυόμενες οικονομίες προκειμένου να αντισταθμίσουν τα προβλήματά τους στις πατρίδες τους.
Πλέον κυριαρχούν οι επιφυλάξεις.

«Χάθηκε η μεγάλη δυναμική.

Παντού βλέπεις κάποιες φούσκες και προβλήματα προς αντιμετώπιση, κυρίως μη εξυπηρετούμενα δάνεια», λέει ένας Ευρωπαίος τραπεζίτης με μακρόχρονες φιλοδοξίες και στις δύο αυτές αγορές.

Παρόλα αυτά καταλήγει:

 «Θα μείνουμε στις αναδυόμενες αγορές».

http://press-gr.blogspot.com/2011/09/blog-post_1100.html