Γιατί κάποιοι ανθρώπινοι εγκέφαλοι γίνονται ηγέτες ενώ κάποιοι άλλοι ακόλουθοι;

Γιατί κάποιοι ανθρώπινοι εγκέφαλοι γίνονται ηγέτες ενώ κάποιοι άλλοι ακόλουθοι;  

 

 

Ο ανθρώπινος εγκέφαλος είναι μια βιολογική μηχανή κατασκευής μοτίβων.

Κατά τη γέννηση, ο εγκέφαλος ενός μωρού περιέχει 100 δισεκατομμύρια νευρώνες, περίπου τόσα νευρικά κύτταρα όσα αστέρια υπάρχουν στον Γαλαξία μας.
Αυτά τα δισεκατομμύρια των νευρώνων στον ανθρώπινο εγκέφαλο έχουν ασυνήθιστα μεγάλη δυνατότητα να δομούν και να συνθέτουν αλληλουχίες χρήσιμων πληροφοριακών μοτίβων που γίνονται ακόμα πιο πολύπλοκα καθώς αυξάνεται η γνωσιακή επεξεργασία των σκέψεων.
Αυτά τα νευρωνικά μοτίβα βοηθούν τον εγκέφαλο να αναγνωρίζει, να οργανώνει, να αποθηκεύει και να ανακτά πληροφοριακά μοτίβα όταν χρειαστεί.
Έχει παρατηρηθεί ότι οι ηγέτες ασχολούνται με δραστηριότητες που παρέχουν τον χρόνο, τον χώρο και τη δομή που διευκολύνουν τη δημιουργία τέτοιων νευρωνικών μοτίβων.

Άνθρωποι που είναι ανοιχτόμυαλοι στο να βιώνουν νέες ιδέες ή διαδικασίες και που εκτίθενται σε πιο πλούσιες πληροφοριακές πηγές όπως έντυπα, τηλεόραση, νέα μέσα, Διαδίκτυο, σεμινάρια και διαδραστικά συνέδρια, μπορούννα δομήσουν πιο πλούσια και πυκνά νευρωνικά δίκτυα και συνεπώς εξελίσσονται ως φυσικοί ηγέτες.
 Από την άλλη μεριά, οι άνθρωποι που αντιπαθούν τις νέες μορφές, τις μεταφορές, τις πληροφορίες, τις αλληλεπιδραστικές συζητήσεις, παραμένουν ακόλουθοι.
Η φύση της ανθρώπινης ευφυΐας είναι στοχαστική.
 Η στοχαστικότητα είναι η δυνατότητα του εγκεφάλου να χειρίζεται συνειδητά πληροφορίες που δέχεται και να ανασκοπεί τις επιλογές που έχει πριν από μια δράση.
 Όταν παίζει κανείς το παιχνίδι του να μαντέψει τη σωστή απάντηση και υπάρχει πίεση στον εγκέφαλο, οι άνθρωποι που επιδεικνύουν στοχαστική νοημοσύνη και προνοητική σκέψη και δράση έχουν διακεκριμένα πλεονεκτήματα ως ηγέτες.
 Τέτοιοι άνθρωποι έχουν υψηλότερο ένστικτο επιβίωσης και πιο επιμελή στάση απέναντι στα γεγονότα.
 Ο εγκέφαλός τους αυθόρμητα αντιδρά σε προβλήματα και εμπόδια ανακτώντας και μελετώντας πληροφορίες που είναι σχετικές με τις επιλογές δράσης.
Κάποιοι τρόποι ανάπτυξης της στοχαστικής νοημοσύνης είναι η συγγραφή κειμένων, ο διαλογισμός, η ανάλυση και μελέτη περιπτώσεων και η μάθηση μέσω έρευνας.
Έχει βρεθεί ότι άνθρωποι με ηγετικά χαρίσματα έχουν ασκήσει τέτοιες δραστηριότητες πιο συχνά από άλλους ανθρώπους που παρέμειναν ακόλουθοι.

Η στοχαστική νοημοσύνη του ανθρώπινου εγκεφάλου αυξάνεται επίσης με την άσκηση κριτικής και δημιουργικής σκέψης.

Η κριτική ανάλυση και η δημιουργική σκέψη εμπλέκει τη φυσική ικανότητα του ανθρώπινου εγκεφάλου στο να εντοπίζει συσχετισμούς μεταξύ φαινομενικά ασχέτων αντικειμένων, να συνδέει φαινομενικά άσχετες πληροφορίες σε χρήσιμες αποκαλύψεις και να δημιουργεί καινοτόμες γνώσεις με νέες πληροφορίες.
Ενώ άνθρωποι με τάσεις ηγεσίας έχουν βρεθεί σε μεγάλο βαθμό να εμπλέκονται σε κριτική και πλατιά σκέψη, καινοτόμες εφευρέσεις και ανάλυση λαθών μέσω αλληλεπιδραστικών συζητήσεων,
οι ακόλουθοι βρίσκονται συχνά να ακολουθούν τα πιο οικεία μονοπάτια και να αποφεύγουν την κοινωνική αλληλεπίδραση 
σε αντιφατικές καταστάσεις.

Η ικανότητα για στοχαστική νοημοσύνη δε συνεπάγεται αυτόματα την ευφυή συμπεριφορά και σκέψη.
Οι δομικές και στοχαστικές διαστάσεις της ανθρώπινης νοημοσύνης χρειάζονται να καλλιεργηθούν συνειδητά και να ασκούνται διαρκώς για να εμφανιστεί η πραγματική δυναμική τους.
Η δομική και στοχαστική ευφυΐα θα πρέπει να αναπτυχθεί και να εκλεπτυνθεί σε βαθμό που το άτομο θα έχει τη φυσική κλίση να τη χρησιμοποιεί κάθε δεδομένη στιγμή, σε κάθε του δράση και σκέψη.
Οι ηγέτες έχουν μια φυσική διάθεση να καλλιεργούν και να μεγιστοποιούν αυτού του είδους τη νοημοσύνη σκεπτόμενοι επάνω στις σκέψεις τους, στοχαζόμενοι σε συγκεκριμένες στρατηγικές, αναζητώντας κοινωνικές ευκαιρίες για να μοιραστούν και να βάλουν σε πρόκληση ιδέες και βελτιστοποιούν τη φυσική τους νοημοσύνη επιλέγοντας πιο υγιείς τρόπους ζωής.

Οι ακόλουθοι από την άλλη μεριά δε νοιάζονται για το ποιες είναι οι στρατηγικές σκέψης τους ή για τις προδιαθέσεις τους.
Δε νιώθουν την ανάγκη να αποκτήσουν τη γνώση για να αναθρέψουν την ευφυΐα τους.
Αντιδρούν σε καταστάσεις του περιβάλλοντός τους με αυθόρμητο τρόπο, χωρίς να εφαρμόσουν κριτική σκέψη και χωρίς να αναλύουν τη θέση στην οποία βρίσκονται.
Θα εμπλέκονταν πιο εύκολα σε κοινωνικά σχόλια (κουτσομπολιά) παρά σε ανταλλαγή ιδεών και σε σημαντικά σοβαρά θέματα συζητήσεων.
 Έχουν μικρότερη αντοχή στη θέαση άλλων ανθρώπων που αποκλίνουν από αυτούς (μικρή ανοχή στη διαφορετικότητα).

Μια άλλη σημαντική παράμετρος για τη διαφοροποίηση της ηγετικής προσωπικότητας είναι το συναίσθημα.
 Αυτό εμπλέκει την επεξεργασία αισθητικών πληροφοριών μέσω νευρωνικών και αδενικών συστημάτων που μεταβάλλουν τις νοητικές και σωματικές καταστάσεις ενώ διεγείρουν τον προμετωπιαίο φλοιό για πράγματα που αξίζει να σκεφτεί κανείς. Το συναίσθημα συνδέεται στενά με την εμφάνιση και τη λειτουργία της κοινωνικής και της στοχαστικής ικανότητας του εγκεφάλου.
Οι εγκέφαλοι των ανθρώπων με ηγετικές ικανότητες έχουν συνείδηση των συναισθημάτων τους και μπορούν να ελέγχουν και να μετριάζουν τις αντιδράσεις τους στα δικά τους αισθήματα.
Αυτό είναι μια ιδιαίτερη ποιότητα που διαφοροποιεί τους ηγέτες από τους ακόλουθους.
Καλείται επίσης, συναισθηματική νοημοσύνη.

Ο εγκέφαλος των ηγετών μπορεί να τιθασεύει τη δύναμη των συναισθημάτων
που βοηθά τους ηγέτες να κάνουν κρίσεις εφόσον λαμβάνουν ερεθίσματα από το περιβάλλον και κινητοποιούνται σε μεγαλύτερο βαθμό από τις προκλήσεις.
Ο εγκέφαλός τους διαρκώς προβάλει αισθητικές πληροφορίες, που οδηγούνται από συναισθήματα, ώστε να καταλάβουν ποια αποστολή αξίζει την προσοχή και την εμπλοκή τους.
Με άλλα λόγια, όταν ο εγκέφαλος των ατόμων που έχουν ηγετικές ικανότητες διεγείρεται συναισθηματικά σχετικά με κάποιο έργο, αυτό βοηθάει τον ηγέτη να ασχοληθεί αποτελεσματικά στην απόκτηση γνώσεων σχετικά με το έργο αυτό, να εμπλακεί σε κοινωνικές αλληλεπιδράσεις και να βρει άλλους ανθρώπινους εγκεφάλους με κοινούς στόχους και να αφιερωθεί τέλος σε σκέψεις ώστε να λύσει προβλήματα που εμφανίζονται στους στόχους που έχει βάλει στο νου του.
 Όλα τα παραπάνω οδηγούν σε ενισχυμένη φυσιολογική αύξηση και εκλέπτυνση των νευρωνικών δικτύων.
Πηγές:

Gardner, H. (1997). Leading Minds An Anatomy of Leadership. London: Harpers Collins.

Dickmann, M. H. & Blair, N.S. (2001). Connecting Leadership to the Brain. Thousand Oaks: Corwin Press.

Μετάφραση - Απόδοση - Σχολιασμός: Αμαλία Τσακίρη, για το ESOTERICA.gr


Πηγή: Γιατί κάποιοι ανθρώπινοι εγκέφαλοι γίνονται ηγέτες ενώ κάποιοι άλλοι ακόλουθοι; --- RAMNOUSIA

Οι αλλαγές που φέρνει το Διαδίκτυο στον ανθρώπινο εγκέφαλο

 ενα ξεχασμενο αρθρο

Οι αλλαγές που φέρνει το Διαδίκτυο στον ανθρώπινο εγκέφαλο

Ο εγκέφαλος αποτελεί το σπουδαιότερο και μεγαλύτερο τμήμα του κεντρικού νευρικού συστήματος. Βρίσκεται εντός του εγκεφαλικού κρανίου και περιβάλλεται από τρεις προστατευτικούς υμένες, τις μήνιγγες. Αποτελείται από δύο ημισφαίρια τα οποία χωρίζονται μεταξύ τους από την επιμήκη σχισμή. Από την κάτω επιφάνεια του εγκεφάλου εκφύονται οι εγκεφαλικές συζυγίες ή νεύρα και ξεκινά ο νωτιαίος μυελός. Η βάση του εγκεφαλικού κρανίου έρχεται σε σχέση με την κάτω επιφάνεια του εγκεφάλου και διαθέτει αντίστοιχα τρήματα για την δίοδο των εγκεφαλικών νεύρων και του νωτιαίου μυελού. Από τα τρήματα αυτά περνούν επίσης τα διάφορα αγγεία για την αιμάτωση του εγκεφάλου. Η άνω και οι πλάγιες επιφάνειες του εγκεφάλου αποτελούν τον εγκεφαλικό φλοιό και έρχονται σε σχέση με τον θόλο του κρανίου. Διαίρεση του εγκεφάλουΤελικός εγκέφαλος

Αποτελεί το μεγαλύτερο μέρος και αποτελείται από τα δύο εγκεφαλικά ημισφαίρια, τους συνδέσμους των ημισφαιρίων και τις δύο πλάγιες κοιλίες του εγκεφάλου.

1. Ημισφαίρια: κάθε ημισφαίριο αποτελείται από πέντε λοβούςμετωπιαίος, βρεγματικός, ινιακός, κροταφικός και νήσος του Reil), λευκή ουσία και βασικά γάγγλια. (
2. Σύνδεσμοι των ημισφαιρίων: μεσολόβιο, πρόσθιος σύνδεσμος του εγκεφάλου, σύνδεσμος των ιπποκάμπων, διαφανές διάφραγμα, ψαλίδα
3. Ρινικός εγκέφαλος: αποτελείται από μια περιφερική μοίρα (οσφρητικός βολβός, οσφρητική ταινία, οσφρητικό τρίγωνο, οσφρητικές χορδές, πρόσθια διάτρητη ουσία, υπομεσολόβια έλικα, παροσφρητική άλως) και μια κεντρική μοίρα (απιοειδής λοβός και ιπποκάμπειος σχηματισμός)

Διάμεσος εγκέφαλος

Αποτελείται από τους δύο θαλάμους, τον υποθάλαμο, τον επιθάλαμο, τον μεταθάλαμο και την τρίτη κοιλία του εγκεφάλου.

1. Θάλαμοι: αποτελούν δύο μάζες φαιάς ουσίας ωοειδούς σχήματος.
2. Υποθάλαμος: αποτελείται από τον ιδίως υποθάλαμο (μαστία, φαιό φύμα, μίσχος υπόφυσης, υπόφυση, οπτικό χίασμα, τελικό πέταλο) και την υποθαλάμια χώρα.
3. Επιθάλαμος: αποτελείται από το επιθηλιακό πέταλο της τρίτης κοιλίας, την επίφυση, το τρίγωνο της ηνίας και τον οπίσθιο σύνδεσμο του εγκεφάλου
4. Μεταθάλαμος: απότελείται από το έσω και έξω γνονατώδες σώμα.

Μέσος εγκέφαλος

Αποτελείται από το τετράδυμο πέταλο, τα δύο εγκεφαλικά σκέλη και τον υδραγωγό του Sylvius.

1. Τετράδυμο πέταλο: πέταλο φαιάς ουσίας που αποτελείται από τα πρόσθια και οπίσθια διδύμια και τον άνω και κάτω βραχίονα του τετραδύμου.
2. Εγκεφαλικά σκέλη: αποτελούν δύο ογκώδεις λεπτές αποπεπλατυσμένες ταινίες λευκής ουσίας.

Οπίσθιος εγκέφαλος

Αποτελείται από την γέφυρα, την παρεγκεφαλίδα και την τέταρτη κοιλία του εγκεφάλου.

1. Γέφυρα: αποπεπλατυσμένο όγκωμα λευκής ουσίας
2. Παρεγκεφαλίδα: στο κέντρο εμφανίζει τον σκώληκα και στα πλάγια τα ημισφαίρια της παρεγκεφαλίδας.

Έσχατος εγκέφαλος

Αποτελείται από τον προμήκη μυελό και το κάτω τριτημόριο της τέταρτης κοιλίας.

1. Προμήκης μυελός: εμφανίζει σχήμα αποπεπλατυσμένου κώνου, προς τα άνω συνδέεται με την γέφυρα και προς τα κάτω με τον νωτιαίο μυελό.

Ο προμήκης μυελός,η γέφυρα και ο μέσος εγκέφαλος αποτελούν το εγκεφαλικό στέλεχοςΟι αλλαγές που φέρνει το Διαδίκτυο στον ανθρώπινο εγκέφαλοΤο Διαδίκτυο έχει πλέον γίνει το καθολικό μέσο επικοινωνίας, ο παγκόσμιος δίαυλος αδιανόητων μέχρι πρόσφατα πληροφοριών, που με λίγα «κλικ» φτάνουν στα μάτια μας και στα αυτιά μας και από εκεί στον εγκέφαλό μας. Ποιος μπορεί να αμφισβητήσει τα πλεονεκτήματα της άμεσης πρόσβασης σε έναν τέτοιο πλούτο γνώσεων - και ποιος αμφιβάλλει ότι κορωνίδα αυτής της διαδικασίας είναι η διάσημη πια μηχανή αναζήτησης Google; Όμως αρχίζει να γίνεται συνείδηση σταδιακά ότι όλο αυτό το «δώρο» έρχεται με ένα τίμημα. Όπως είχε παρατηρήσει ο κορυφαίος θεωρητικός των media Marshall McLuhan, ήδη από τη δεκαετία του ΄60, όταν δεν υπήρχε το Δίκτυο, τα μέσα επικοινωνίας και ενημέρωσης δεν είναι απλώς παθητικά κανάλια πληροφόρησης, που προσφέρουν υλικό για τη σκέψη με την μορφή των πληροφοριών, αλλά διαμορφώνουν την ίδια τη διαδικασία της σκέψης. Και αυτό ακριβώς φαίνεται να κάνει ήδη το Ίντερνετ: υποσκάπτει την ικανότητά μας για συγκέντρωση, βαθιά σκέψη και διαλογισμό. Το μυαλό εθίζεται στην ευκολία: ξέρει ότι θα βρει στο διαδίκτυο ό,τι θέλει. Κάποτε το μυαλό μας βυθιζόταν σε έναν ωκεανό λέξεων, τώρα «κάνει τζετ σκι» στην επιφάνεια του νερού!
Πολλοί άνθρωποι έχουν την ίδια εμπειρία: όσο περισσότερο χρησιμοποιούν το Ίντερνετ, τόσο περισσότερο πρέπει να δώσουν μάχη για να μείνουν συγκεντρωμένοι στις σκέψεις τους ή σε μεγάλα γραπτά κείμενα. Όσο περισσότερο ασχολείται κανείς με ιστολόγια (blogs), είτε γράφοντας είτε απλώς διαβάζοντάς τα, τόσο συχνότερα δυσκολεύεται να διαβάσει βιβλία. Η ικανότητα να διαβάζει κανείς και καταλαβαίνει βιβλία ή μεγάλα άρθρα σε περιοδικά υποσκάπτεται από το Ίντερνετ αδιόρατα. Το μυαλό εθίζεται να αλιεύει και να διαβάζει μικρά κομμάτια της επιλογής του από το Ίντερνετ και σιγά-σιγά χάνει την υπομονή και τη συγκέντρωση να διαβάσει κάτι μεγαλύτερο και να συγκεντρωθεί σε αυτό.
Αν και αναμένονται τα πορίσματα μακρόχρονων νευρολογικών και ψυχολογικών πειραμάτων, που θα μας δώσουν μια σίγουρη εικόνα για την επίπτωση του Ίντερνετ πάνω στη γνωσιακή ικανότητα του μυαλού, μια πρόσφατη μελέτη του University College London (UCL) διαπιστώνει ήδη ότι βρισκόμαστε πιθανότατα στο μέσον μιας ευρείας αλλαγής στον τρόπο που διαβάζουμε και σκεφτόμαστε. Η πενταετής έρευνα διαπίστωσε ότι οι χρήστες του Ίντερνετ τείνουν να πηδάνε από site σε site (δικτυακό τόπο) κυνηγώντας πηγές πληροφόρησης και σπάνια επιστρέφουν σε μια πηγή που ήδη επισκέφθηκαν. Συνήθως διαβάζουν το πολύ μια-δύο σελίδες ενός άρθρου και σαν πεταλούδες μετακινούνται σε άλλη ιστοσελίδα. Μερικές φορές «σώζουν» ένα μεγαλύτερο άρθρο ή βιβλίο στον υπολογιστή τους, αλλά είναι αμφίβολο αν τελικά το διαβάζουν ποτέ.
Σύμφωνα με τη μελέτη του UCL οι άνθρωποι δείχνουν σαν να θέλουν να αποφύγουν πια το διάβασμα, γι΄ αυτό επιλέγουν, αντʼ αυτού, να «ψαχουλεύουν» στο Ίντερνετ τίτλους, περιεχόμενα, περιλήψεις κλπ. Το παράδοξο είναι ότι αν προσθέσει κανείς και τα γραπτά μηνύματα της κινητής τηλεφωνίας, οι άνθρωποι φαίνεται στην εποχή μας να διαβάζουν τελικά περισσότερο από ό,τι στις δεκαετίες του ΄70 και του ΄80, αλλά είναι ένα άλλο είδος διαβάσματος - πιο επιφανειακό, πιο επιλεκτικό, πιο τμηματικό. Πίσω από αυτή την εξέλιξη κρύβεται ένας διαφορετικός πλέον τρόπος σκέψης - ίσως και αίσθησης του εαυτού.

Άλλες συνδέσεις των νευρώνων, άλλη αίσθηση του εαυτού μας
Σύμφωνα με την ψυχολόγο Μάριαν Γουλφ, του πανεπιστημίου Tufts των ΗΠΑ, το νέο στιλ ανάγνωσης αλά-Google, που πάνω από όλα βάζει την ταχύτητα και την αποτελεσματικότητα, εξασθενεί την ανθρώπινη ικανότητα για το «βαθύ» διάβασμα, που ταίριαζε καλύτερα στην προηγούμενη προ-ηλεκτρονική τεχνολογία της εκτυπωτικής μηχανής. Όταν διαβάζουμε on-line, υποστηρίζει, γινόμαστε απλώς «αποκωδικοποιητές πληροφοριών», χωρίς να έχουμε την ίδια διανοητική ικανότητα για ερμηνείες του κειμένου σε βάθος, νοητικές αφαιρέσεις, συσχετίσεις κλπ.
Σύμφωνα με την Γουλφ, η ανάγνωση δεν συνιστά μια ενστικτώδη ικανότητα των ανθρώπων και δεν είναι ενσωματωμένη στα γονίδιά μας, όπως συμβαίνει με την ομιλία. Οι νέες τεχνολογίες και τα νέα μέσα ανάγνωσης και μάθησης (π.χ. Google) παίζουν σημαντικό ρόλο στη διαμόρφωση των κυκλωμάτων των νευρώνων στον εγκέφαλό μας. Πειράματα έχουν δείξει ότι η ανάγνωση ιδεογραμμάτων από τους Κινέζους ενεργοποιεί άλλα εγκεφαλικά κυκλώματα σε σχέση με την ανάγνωση γλωσσών που χρησιμοποιούν αλφάβητο.
Η διαφοροποίηση αυτή αφορά κυκλώματα σε πολύ διαφορετικές περιοχές του εγκεφάλου, που σχετίζονται με κρίσιμες λειτουργίες, όπως η μνήμη ή η ερμηνεία των οπτικοακουστικών ερεθισμάτων. Άρα μπορούμε να περιμένουμε ότι τα εγκεφαλικά κυκλώματα που ενεργοποιεί η ολοένα αυξανόμενη χρήση του Ίντερνετ, θα είναι διαφορετικά από αυτά που ενεργοποιούσε επί εκατονταετίες η ανάγνωση βιβλίων και άλλων εντύπων.
Ο ανθρώπινος εγκέφαλος είναι απεριόριστα «σφυρηλατήσιμος». Οι άνθρωποι μέχρι πρόσφατα πίστευαν ότι μέχρι την ενηλικίωση το πυκνό δίκτυο των περίπου 100 δισ. νευρώνων του εγκεφάλου μας ήταν πλέον οριστικά «τακτοποιημένο». Νεότερες εγκεφαλικές έρευνες όμως έχουν δείξει άλλα πράγματα. Σύμφωνα με τον Τζέημς Ολντς, καθηγητή της νευροεπιστήμης στο πανεπιστήμιο George Mason των ΗΠΑ, το ενήλικο μυαλό συνεχίζει να είναι «πολύ εύπλαστο». Τα νευρικά κύτταρα συνεχώς σπάνε τις παλαιές διασυνδέσεις τους, σχηματίζοντας καινούριες. «Έτσι», τονίζει, «ο εγκέφαλος έχει την ικανότητα να αναπρογραμματίζει τον εαυτό του στη στιγμή, αλλάζοντας τον τρόπο που λειτουργεί».
Καθόλου, λοιπόν, παράξενο που καθώς χρησιμοποιούμε τις νέες «διανοητικές τεχνολογίες» (π.χ. Ίντερνετ), όπως τις αποκαλεί ο κοινωνιολόγος Ντάνιελ Μπελ, τα εργαλεία δηλαδή εκείνα που επεκτείνουν τις διανοητικές παρά τις φυσικές μας ικανότητες, αναπόφευκτα αρχίζουμε να αφομοιώνουμε στο μυαλό μας ιδιότητες και ποιότητες αυτών των νέων τεχνολογιών. Ο τρόπος που «βλέπουμε» το μυαλό μας αλλάζει διαχρονικά με την εξέλιξη της τεχνολογίας. Παλαιότερα, την εποχή του μηχανικού ρολογιού, λέγαμε ότι το μυαλό μας «δουλεύει ρολόι», τώρα λέμε ότι «δουλεύει σαν κομπιούτερ».
Χάρη στην πλαστικότητα των νευρώνων του εγκεφάλου μας, η προσαρμογή δεν είναι μόνο λεκτική ή ψυχολογική, αλλά πηγαίνει βαθύτερα σε ένα βιολογικό επίπεδο. Σήμερα το Ίντερνετ σιγά-σιγά απορροφά τα άλλα μέσα: γίνεται ο χάρτης, το ρολόι μας, η εκτυπωτική μηχανή μας, η γραφομηχανή, το κομπιουτεράκι για τις αριθμητικές πράξεις μας, το τηλέφωνο, η τηλεόραση και το ραδιόφωνό μας. Αυτή όμως η ενοποίηση τόσων διαφορετικών μέσων και των μηνυμάτων τους φέρνει, μεταξύ άλλων (καλών και κακών), διάσπαση της προσοχής και διάχυση της συγκέντρωσής μας. Τα παραδοσιακά μέσα προσαρμόζονται κι αυτά στην ίδια λογική: έτσι οι εφημερίδες και τα περιοδικά έχουν μικρότερα πια άρθρα, ενώ βάζουν ένθετα «κουτιά» με περιλήψεις των άρθρων για να τα καθιστούν πιο εύκολα και γρήγορα στην ανάγνωση.Η τέλεια μηχανή και η πρόκληση της τεχνητής νοημοσύνης

Ποτέ στην ιστορία ένα επικοινωνιακό μέσο δεν έχει παίξει τόσους πολλούς ρόλους ταυτόχρονα στη ζωή μας και δεν έχει ασκήσει τόσο πλατειά επίδραση στις σκέψεις μας, όσο το Ίντερνετ σήμερα. Στην ουσία μας αναπρογραμματίζει. H «καρδιά» του Ίντερνετ, το Google, αναζητά όλο και τελειότερους αλγόριθμους για την αποδοτική αναζήτηση και διανομή των πληρφοφοριών στον καθένα μας, κάνοντας τη δουλειά του μυαλού μας - και ακόμα καλύτερα μερικές φορές. Αποστολή της εταιρίας είναι «να οργανώσει την παγκόσμια πληροφορία και να την καταστήσει καθολικά προσβάσιμη και χρήσιμη», αναπτύσσοντας την «τέλεια μηχανή αναζήτησης, που θα καταλαβαίνει ακριβώς που εννοείς και θα σου δίνει ακριβώς αυτό που ζητάς».
Σύμφωνα με τη λογική της Google, η πληροφορία είναι ένα είδος εμπορεύματος, χρήσιμης πρώτης ύλης, που μπορεί να «εξορυχτεί» και να κατεργασθεί με βιομηχανική αποτελεσματικότητα. Με βάση αυτό το σκεπτικό, σε όσο περισσότερη πληροφορία έχουμε πρόσβαση και όσο ταχύτερα την επεξεργαζόμαστε, τόσο πιο παραγωγικά σκεφτόμαστε.
Ποιο είναι τελικά το όριο αυτής της λογικής; Ο Σεργκέι Μπριν και ο Λάρι Πέητζ, που ίδρυσαν την εταιρία, όντας ακόμα μεταπτυχιακοί φοιτητές στο πανεπιστήμιο Στάνφορντ της Καλιφόρνιας, έχουν τονίσει ότι ονειρεύονται να μετατρέψουν τη Google σε μια παντοδύναμη μηχανή τεχνητής νοημοσύνης που θα μπορεί να συνδέεται άμεσα στον εγκέφαλό μας! «Η υπέρτατη μηχανή αναζήτησης είναι έξυπνη σαν τους ανθρώπους - ή κι εξυπνότερη», λένε, προσθέτοντας ότι «αν ο εγκέφαλός σας ήταν συνδεδεμένος με όλες τις πληροφορίες του κόσμου ή με ένα τεχνητό εγκέφαλο εξυπνότερο από το δικό σας, θα ήσασταν σε καλύτερη θέση…».
Όμως η άποψη πως «θα ήμασταν καλύτερα» αν ο εγκέφαλός μας συμπληρωνόταν ή και αντικαθίστατο από την τεχνητή νοημοσύνη, είναι ανησυχητική. Προϋποθέτει την παραδοχή ότι η νοημοσύνη είναι μια μηχανική διαδικασία, μια σειρά από διακριτά βήματα που μπορούν να απομονωθούν, να μετρηθούν και να βελτιστοποιηθούν. Έτσι, στον on-line κόσμο της Google απομένει λίγος χώρος για συλλογισμό και διαλογισμό. Ο ανθρώπινος εγκέφαλος καταντά να αντιμετωπίζεται σαν ένας ξεπερασμένος κομπιούτερ που χρειάζεται ένα ταχύτερο επεξεργαστή κι έναν μεγαλύτερο σκληρό δίσκο.
Υπάρχει και μια σοβαρή οικονομική διάσταση σε αυτό. Όλο το εμπορικό διαδίκτυο έχει «κτισθεί» γύρω το ίδιο ουσιαστικά επιχειρηματικό μοντέλο: όσο πιο γρήγορα «σερφάρουμε» στο Ίντερνετ, όσα πιο πολλά κλικ κάνουμε σε ιστοσελίδες, τόσες περισσότερες ευκαιρίες έχουν οι εταιρίες να μαζεύουν στοιχεία για μας και να μάς προσφέρουν οn-line διαφημίσεις. Το τελευταίο πράγμα που θέλουν οι εταιρίες, είναι να ενθαρρύνουν το αργό διάβασμα και την συγκεντρωμένη σκέψη. Η πολυδιάσπαση είναι προ το συμφέρον τους. Η βαθιά ανάγνωση, σύμφωνα με την ψυχολόγο Μάριαν Γουλφ, είναι ισοδύναμη με τη βαθιά σκέψη - και μάλλον αντικαταναλωτική…
Από την άλλη βέβαια, δεν είναι άτοπη η κριτική κατά των επικριτών του Ίντερνετ ως νέων Λουδιτών (που έσπαγαν τις μηχανές στις αρχές της Βιομηχανικής Επανάστασης) και ως νοσταλγών του παρελθόντος. Δεν αποκλείεται τελικά από τα υπερδραστήρια, φουσκωμένα με πληροφορίες, μυαλά μας να ξεπηδήσει μια χρυσή εποχή διανοητικών ανακαλύψεων και οικουμενικής σοφίας.πηγές: Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια,http://www.ert.gr

* Ο ανθρώπινος εγκέφαλος περιέχει σχεδόν το 98% του νευρικού ιστού του σώματος. Ένας <<μέσος>> εγκέφαλος ζυγίζει 1,4 κιλά και έχει όγκο 1200 κυβικά εκατοστά. Ο εγκέφαλος των ανδρών είναι μεγαλύτερος κατά 10% σε σχέση με αυτόν των γυναικών – αν όμως διαιρέσουμε το βάρος του εγκεφάλου ενός ατόμου με το βάρος του σώματός του , η διαφορά εκμηδενίζεται.

---

και τα κινητα......